Sinds 2018 organiseren de Dijlejutters vanuit de Leuvense kajakclub (KSKCL) jaarlijks verschillende opruimacties om de Dijle vrij te maken van allerlei zwerfafval, plastics en rommel, gesteund door enkele lokale ondernemingen (verpakkingsvrije winkel Content, brouwerij De Kroon,..) en de Vlaamse Milieumaatschappij.

Ook via andere acties, zoals de River Cleanup World en de Warmste Week van Studio Brussel, wisten de Dijlejutters vrijwilligers te bereiken. In 2019 werden ze hiervoor genomineerd door 11.11.11 als changemakers. In 2021 richtten ze samen met JCI Leuven en maakleerplek het project ‘Leuven River Upcycling’ op, om een deel van het verzamelde zwerfafval te hergebruiken. De Dijlejutters lagen ook mee aan de basis van de ‘paddle cleanups’ die de sportfederatie Peddelsport Vlaanderen faciliteert over heel Vlaanderen, en van de ‘paddle share’ aan de Vaart in Leuven.

Jaarlijks zetten de Dijlejutters een opruimactie op in de Week van het Water, naar aanleiding van Wereldwaterdag. In 2024 namen ze de Vlaamse minister mee op sleeptouw op de Waalse Dijle. Het gaat ook telkens over meer dan natuurbehoud alleen; het is dikwijls een hefboom voor ontmoeting en verbinding van waaruit dan weer andere initiatieven voortvloeien.

Aan de Dijle staan de laatste jaren verschillende stadsontwikkelingsprojecten in de steigers. Ook de waterkwaliteit gaat erop vooruit en vissen zwemmen alsmaar vlotter stroomopwaarts. De Dijle als levensader van Leuven voert echter dagelijks ook nog steeds een stroom aan gedumpt zwerfafval afwaarts, waarmee de rivier oneer wordt aangedaan. De Dijle is niet louter een waterloop door de stad maar is een wezenlijk onderdeel van zowel de stadsgeschiedenis als de duurzame toekomst van de hele regio. De rivier is van iedereen en brengt mensen samen van alle slag, terwijl ze ook de biodiverse thuis is van velerlei vogels zoals de ijsvogel, gele kwikstaart, oeverzwaluw, wilde zwanen, kleine karekieten en dieren zoals de straffe bevers.

Wie is wie:

Dirk Janssen woont in Wilsele Dorp en is ‘wild wellness’ coach en oprichter van Wild at Heart. Vanuit zijn onderneming begeleidt hij mensen via natuurbeleving, ademwerk en lichaamsgerichte werkvormen terug naar hun natuurlijke balans, vitaliteit en verbondenheid met de natuur. In zijn jonge jaren werkte hij als vrijwilliger bij het Natuurhulpcentrum te Oudsbergen (toen nog Opglabbeek) en was hij actief bij het Vlaamse Rode Kruis. Later engageerde hij zich ook geruime tijd bij de VELT-afdeling Leuven (Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren). Net als natuurbeleving zit sociaal engagement hem ook in het bloed. “Enkele jaren geleden begon ik met kajakken met de intentie om gewoon wat aan watersport te doen. Inmiddels is dit uitgegroeid tot veel meer. De confrontatie met afval in de waterlopen liet mij twee keuzes. Ofwel mij ergeren aan het gedrag van enkele van mijn medemensen en aan de rommel voorbijvaren, ofwel het meenemen op mijn verdere tocht. Met de Dijlejutters koos ik om actie te ondernemen, hoe klein ook. Hoewel het misschien maar een druppel op een hete plaat is, weet ik ook dat een druppel golven kan maken”.

Daan Van Tassel woont in Kessel-Lo en is sinds 2014 stadsplanner voor Leuven. Hij werkte eerder als architect, stedenbouwkundig ontwerper, en als wetenschappelijk medewerker aan de KU Leuven. Hij engageert zich momenteel op verschillende manieren voor het toekomstbestendig maken van Leuven en de regio. “Het gaat niet enkel over grote stads- of infrastructuurprojecten. Ook kleinere acties die bewoners zelf ondernemen kunnen grote impact hebben op de stedelijke duurzaamheid. Als burger heb je meer in handen dan je denkt. Met de Dijlejutters werken we nu in het Leuvense aan die kleine lokale veranderingen, die onderdeel zijn van een veel grotere transitie. We werken sinds enkele jaren ook structureel samen met het Riviercontract Dyle-Gette in Wallonië, gezien de Dijle niet stopt aan de gemeente- of gewestgrenzen. In Huldenberg en Florival vormt de Dijle een poort tot de Brabantse Wouden. Sport en engagement gaan samen. Telkens kunnen zulke acties zorgen voor een bredere bewustwording over hoe we omgaan met water in de stad, en over hoe we omgaan met onszelf en de natuur tout court”